“στο πι και φι”


in een vloek en een zucht, in een handomdraai…..die laatste neigt al een beetje naar een mogelijke, macabere herkomst van deze uitdrukking.

Er zijn, voor zover ik weet, twee verklaringen in omloop over de herkomst van deze uitdrukking. Beide stammen uit de Middeleeuwen.
Volgens de ene uitleg is de “πι” (de letter “p”) de beginletter van het woord “παλούκι” dat “paal” betekent en in dit verband wordt er verwezen naar een uiterst lugubere wijze van het uitvoeren van de doodstraf waarbij de veroordeelde gespiest werd door een paal (!) en de “φι” (de letter “f”) zou de beginletter zijn van het woord “φούρκα” dat “galg” betekent.

De tweede uitleg verwijst naar de strengheid van de leraren in de Middeleeuwen. De leraren onderwezen de scholieren dat ze de “labialen” (de βήτα, πι, φι en soortgelijke klanken) d.w.z. de medeklinkers die je met de lippen vormt, snel en nadrukkelijk moest uitspreken. Zo niet, dan volgde straf…

Bij “spies” moet ik altijd aan dat andere woordje denken “η σούβλα” (de spies) waarvan “το σουβλάκι” het verkleinwoord is, het spiesje…en dat kun je bestellen in een ψησταριά….nee, ik houd het maar op die 2e uitleg, toch?
…de reclame hangt wel aan een paal, trouwens….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*